سه‌شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۳ ه‍.ش.

اطلاعیه شماره ١٨ کمیته دفاع از فعالین کارگری مهاباد


کارگران، مردم آزاده و تشکل های کارگری؛
محمد مولانایی کارگر بازنشسته شهرداری مهاباد، به اتهام عضویت در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری و شرکت در مجامع عمومی این تشکل، به یک سال زندان تعزیری در شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد محکوم شد و در حال سپری کردن احکام ناعادلانه مسئولان قضایی است.

محمد مولانایی این کارگر 77 ساله که از نظر جسمی در وضعیت بسیار وخیمی بسر می برد، مدتی است به دلیل عدم رسیدگی پزشکی در زندان مریضی ایشان تجدید شده و از دردهای شدید آتروز، کمردرد، فشار خون و نارحتی روده رنج می برد و حتی در چند روز گذشته دچار خون ریزی ادراری شده و چند بار به مسئولان زندان مراجعه کرده است تا ایشان را نزد دکتر ببرند. اما مسئولان زندان هر بار با بهانه های غیر منطقی از فرستادن این کارگر زندانی سرپیچی می کنند.  خانواده این کارگر زندانی تا امروز ده ها بار نزد دادستان مهاباد رفته و وضعیت وخیم جسمی آقای مولانایی را برای مسئولان قضایی تشریح کردند. اما با توجه به اینکه کلیه مسئولان زندان و قضایی مهاباد از وضعیت جسمی محمد مولانایی اطلاع دارند، هیچ گونه اقدامی نمی کنند.
ما اعضای کمیته دفاع از کارگران دستگیر شده مهاباد، ضمن محکوم کردن بی توجهی مسئولان قضایی به وضعیت بیماری محمد مولانایی، اعلام می‌کنیم که هر گونه مشکل جسمی که برای محمد مولانایی پیش آید، مسئولیت آن برعهده مسئولان زندان و دستگاه قضایی است.

ما خواستار مداوای فوری و آزادی بدون قید و شرط محمد مولانای و خواستار آزادی کلیه کارگران زندانی و زندانیان سیاسی هستیم.
کمیته دفاع از کارگران دستگیر شده مهاباد

شماره تماس با سخنگوی کمیته دفاع از فعالین کارگری مهاباد، کوروش بخشنده:
09379960747

١٦ تیر ١٣٩٣

یکشنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۳ ه‍.ش.

اطلاعیه شماره ١٧ کمیته دفاع از کارگران دستگیر شده مهاباد- جان رضا شهابی در خطر است

کارگران، مردم آزاده و تشکل های کارگری؛
رضا شهابی یکی از کارگران معترضی است که به جرم دفاع از حقوق کارگران و پایمال شدن حقوق آنان به مبارزه برخواسته است. این کارگر مبارز به اتهام دفاع از کارگران و عضویت در تشکل کارگری( سندیکای شرکت واحد تهران و خومه) در تاریخ 22/خرداد/89 توسط نیروهای امنیتی بازداشت و مدت زیادی در سلول های انفرادی تحت شدید ترین بازجوی بود
رضا شهابی بعد از سپری کردن آیام بلاتکلیفی در یک دادگاه، به 6 سال زندان محکوم شد و از ان تاریخ در حال سپری کردن احکام ناعادلانه خود است.
اما با توجه به اینکه رضا شهابی در مقابل این احکام مرعوب نشد و مرتبا" در داخل زندان  با پیام و یا اطلاعیه دخیل در جنبش کارگری ایران بوده و هست، مسئولان امنیتی کشور و زندانبانان هر روز برای این کارگر مبارز مشکلاتی ایجاد می کنند.
رضا شهابی در طول زندانی شدن خود چند بار به اعتراض به وضعیت موجود در داخل زندان و وضعیت جسمی شخص خود اقدام به اعتصاب غذا نموده است.
همچنان که همه اطلاع دارند، نیروهای امنیتی در بهار امسال به بند 350 زندان اوین حمله کردند و تعداد زیادی از زندانیان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و  برای تعداد دیگری از زندانیان پرونده سازی کردند، از جمله بهنام ابراهیم زاده که تا امروز چند بار ایشان را جهت محاکمه به دادگاه احضار کرده اند.
در این راستا رضا شهابی را نیز از زندان اوین به زندان گوهر دشت تبعید کرده اند.
رضا شهابی در مقابل این ظلم در تاریخ 11/3/93 اقدام به اعتصاب غذا کرده و تا امروز همچنان اعتصاب این کارگر مبارز ادامه دارد.
ما اعضای کمیته دفاع از فعالین کارگری مهاباد ضمن محکوم کردن تبعید رضا شهابی و حمله ماموران امنیتی به منزل کارگر مبارز بهنام ابراهیم زاده، از تمام انسانهای انقلابی و تشکل های کارگری می خواهیم که به هر وسیله اعتراض خود را نسبت به این بی عدالتی مسئولان امنیتی در ایران ابراز دارند.
ما اعضای کمیته دفاع از فعالین کارگری  مهاباد رسما" اعلام خواهیم کرد که هر گونه عواقب ناخوشایند در مورد رضا شهابی به عهده مسئولان قضایی می باشد و همچنان اعلام خواهیم کرد که خودمان را برای هر گونه اعتراض آماده کرده و همراه خانواده این کارگر مبارز هستیم .

شماره تماس با سخنگوی کمیته دفاع از فعالین کارگری مهاباد، کوروش بخشنده:
09379960747

١٥ تیر ١٣٩٣

چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۳ ه‍.ش.

اول ماه مه در شهرسقز چگونه برگزار شد - محمود صالحی


 بيش از يک قرن از انتخاب اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگر، توسط بين الملل کارگران می ‌گذرد. در این روز، طبقه کارگر جهانی به شکل ‌های مختلف و در شرايط اجتماعی و سياسی متفاوت، ابراز وجود نموده و مطالبات طبقاتی خود را در جامعه طرح و نظام نابرابر سرمايه‌ داری را به چالش کشيده است. اگر چه اين طبقه، دوره‌ ای «جنبش هشت ساعت کار» را سازماندهی کرد و زمانی برعليه فقر و بيکاری ناشی از بحران‌ های ادواری سيستم سرمايه ‌داری به پا خاسته و در دوره ‌ای ديگر، با شعار «صلح» در مقابل جنگ امپرياليستی می ‌ايستد و «شوراها» را برای اداره امور کشور ايجاد می ‌کند؛ اما در تمام اين دوران‌ ها و اوضاع سياسی متفاوت، اول ماه مه يک روز معين تاريخی برای بيان خواسته‌ ها و نقد و افشا و به محاکمه کشیدن سرمايه‌ داری و حکومت های حامی سرمایه بوده است. کارگران ايران نيز در چندين دهه‌ گذشته، به هر شکلي که توانسته‌ اند اول ماه مه را گرامی داشته و در اين روز مطالبات طبقاتی خود را در قطعنامه‌ هایشان، طرح کرده‌ اند. از همان سال‌ های اول قرن بيستم و بازگشت کارگران مهاجر ايرانی از آسيای ميانه و روسيه، و ورود انديشه‌ های سوسیالیستی و راديکال کارگری، فکر برپايی روز جهانی کارگر را نیز با خود آوردند. به تدريج در سال ‌های متوالی و با توجه به توازن قوا، کارگران در اين روز اقدام به بيان خواسته‌ های خود می ‌کردند. چه آن هنگام که کارگران در دهه 20 خورشيدی تشکل ‌های قدرتمند خود را ايجاد کردند و چه در فردای انقلاب 57 که طبقه کارگر در آن نقش مهمی ايفا کرد، برگزاری مراسم اول ماه مه جز جدايی ناپذير حرکت اجتماعی اين طبقه بوده است.
 طبقه کارگر در کردستان ايران نیز، در سه دهه گذشته از نظر کمی و کيفی و آگاهی طبقاتی، رشد و پيشرفت چشم ‌گيری داشته است. اين امر سبب شد که اول ماه مه، به يکی از رکن‌ های مهم مبارزات کارگری در اين منطقه تبديل شود. کارگران و فعالين کارگری شهرهای کردستان برای برگزاری اين مراسم، متحمل هزينه ‌های فراوانی شده ‌اند. احضار، بازداشت، محاکمه، شلاق، زندان و حتی اعدام برای افرادی، هم چون «جمال چراغ ويسی»، جز لاينفک و کارنامه‌ مبارزه طبقاتی کارگران در کردستان بوده است.
  با توجه به اين شرايط، کارگران سقز نيز در سال ‌های اخير تلاش ‌های فراوانی براي برگزاری اول ماه مه کرده ‌اند. کارگران هر سال از ماه ها قبل، به استقبال اين روز رفته و جنب و جوش زيادی در بين آن‌ ها به وجود می ‌آيد و سعی می ‌کنند تا اين مراسم ها را همراه با ديگر اقشار و صنف‌ های کارگر و زحمتکش هرچه با شکوه‌تر برگزار کنند. بر اين اساس، از اوايل فروردين تا آخر ارديبهشت، کارگران و فعالين کارگری تحت‌ نظر نيروهای امنيتی قرار می گیرند و با ارعاب و تهديد مواجه می شوند که اقدام به برگزاری روز جهانی کارگر نکنند. مقامات امنيتی و قضايی و اداره تعاون کار و رفاه اجتماعی و تشکل های ثبت شده و عوامل آن‌ ها، همواره تلاش می کنند که در برابر حرکت رادیکال و انقلابی کارگران، مانع ايجاد کنند
این تلاش های ضد کارگری بعد از سال 1360 شدت گرفته و تا امروز هم با اشکال مختلف ادامه داشته و دارد. اما کارگران رادیکال و انقلابی شهر سقز، هیچ وقت در مقابل آن همه سرکوب و فشاری که از سوی کارفرمایان کارگر نما و حامیان آنان صورت گرفته، عقب ننشسته و هر سال با برپایی مراسم های روز جهانی کارگر این روز را گرامی داشته و می دارند.
اول ماه مه امسال مصادف بود با دهمین سالگرد حمله نیروهای امنیتی و انتظامی به صفوف کارگران شهر سقز در سال 1383 که در آن سال، ده ها نفر کارگر به اتهام برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در خیابان دستگیر و روانه زندان شدند. 
کارگران شهر سقز امسال هم عزم خود را جزم کردند که  با اتکا به نیروی خود کارگران، مراسم را در میدان جمهوری (هلو) برگزار کنند. اگر در سال 1383 مراسم اول ماه مه را در پارک کودک به یاد و خاطره اولین تظاهرات کارگران شهر سقز که توسط سندیکای کارگران خباز در سال 1358 سازماندهی شده بود، تعیین کردند.
 امسال کارگران سقز تصمیم گرفتند که محل مراسم روز جهانی کارگر را در پرجمعیت ترین نقاط شهر سقز (میدان هلو) تعیین کنند.
کارگران شهر سقز چند هفته مانده به اول ماه مه در چند نشست که در رابطه با اول ماه مه برگزار کردند. مصوب کردند که مراسم روز جهانی کارگر را در میدان هلو برگزار می کنند، حتی اگر همگی کشته شوند.  
این تصمیم به تصویب اکثریت کارگران رسید، اما در مقابل این تصمیم  یک عده از کارگران پیشنهاد دادند تا درخواست مجوز کنند. پیشنهاد آن دسته از کارگران به آرای جمعی گذاشته شد. اما پیشنهاد فوق رای نیاورد و قرار شد بدون اینکه درخواست مجوز کنند، در میدان هلو مراسم روز خود را برگزار کنند.
هر چند در قانون کار ماده 63 آمده است که روز جهانی کارگر تعطیل رسمی است و کارگران می توانند روز خود را برگزار کنند. اما در شهر سقز این مسئولان حکومتی هستند که با مجوز مراسم روز جهانی کارگر را برگزار می کنند. حتی امسال اجازه ندادند تا آن مراسم های دولتی هم برگزار شود.
بر اساس این تصمیمات، چند روز مانده به اول ماه مه کارگران سقز اقدام به تدوین یک قطعنامه 18 ماده ای کردند و در آن قطعنامه اکثریت خواست و مطالبات خود را رو به جامعه سرمایه داری اعلام کردند.( 1 )
یکی دیگر از فعالیت کارگران سقز در آن آیام این بود که برای کارگران شهر اس ام اس ارسال کنند.  بنا به گفته کارگران در این روز، هزاران اس ام اس برای کارگران و فعالان کارگری ارسال شد بود که در آن اس ام اس ها از کارگران و خانواده آنان دعوت به عمل آمده بود تا در تجمعی که به مناسبت روز جهانی کارگر در ساعت 7 بعدازظهر روز پنج شنبه مورخ 11/2/93 در میدان هلو برگزار می گردد، شرکت کنند.
کارگران بعد از مصوب شدن قطعنامه موافقت کردند که قطعنامه 18 ماده ای را  در جامعه و دنیای مجازی انتشار علنی دهند و مصوب شد که در چند روز مانده به اول ماه مه هیچ کس به تلفن های ناشناس جواب ندهد و اگر احضار هم شدند کسی جواب مثبت ندهد. ماموران امنیتی و لباس شخصی که هویت آنان برای هیچ شهروندی مشخص نیست به تکاپو افتادند و به تعقیب و کنترل کارگران پرداختند.
منزل ما، از ساعت 12 شب روز چهارشنبه مورخ 10/2/93 توسط نیروهای لباس شخصی تحت کنترل قرار گرفت و هرگونه ورود و خروج را زیرنظر داشتند.
اول ماه مه فرا رسید و ساعت 7 صبح، از خواب بیدار شدم و طبق سنت سال های گذشته به کارگاه شیرینی پزی که در محله ما قرار دارد، مراجعه کردم و چند کیلو شرینی برای چند کارگاه خبازی واقع در محله شهناز خریداری کردم و به منزل برگشتم. در طول راه نیروهای امنیتی من را همراهی می کردند، به شکلی که هر رهگذری را به واکنش وا می داشت.
ساعت 9 صبح، سیدعلی حسینی به منزل ما آمد و من و نجیبه (شریک زندگی ام) هم در تدارک آن بودیم که به مغازه های خبازی جهت شاد باش به کارگران مراجعه کنیم. ما از درب منزل که خارج شدیم چند نفر لباس شخصی که می دانستند ما به کارگاه های خبازی مراجعه می کنیم، قبل از ما خودشان را به آن کارگاه ها رسانده و به کارگران هشدار می دادند که با محمود صالحی و چند نفر همراه او صحبت نکنند و شیرینی و گل را از ان تحویل نگیرند.
ما بدون توجه به تعقیب و کنترل از سوی نیروهای لباس شخصی کار خود را انجام دادیم؛ کارگران به گرمی از ما استقبال کردند و اظهار نمودند که باید مراسم روز کارگر را به هر شکل ممکن برگزار کنیم.
ساعت 5 بعدازظهر، شهر سقز مثل یک بشکه باروت شده بود که هر لحظه انتظار انفجار آن می رفت.
مردم شهر، از تجمع این همه نیروی انتظامی و لباس شخصی در میادین شهر تعجب     می کردند و هر کسی در این مورد برای خود تحلیلی می کرد.
نیروهای انتظامی و لباس شخصی که تا دندان مسلح بودند کلیه خیابان ها و چهارراه ها را به کنترل خود درآورده بودند. به شکلی که به مردم و کارگران هشدار می دادند که اگر اقدام به برگزاری مراسم اول ماه مه کنید، مورد حمله قرار خواهید گرفت.
شخص خودم وقتی آن آرایش نظامی نیروهای امنیتی و انتظامی را دیدم یک لحظه خیال کردم که به فلسطین آمدم و نیروهای اسرائیلی در مقابل مردم محروم فلسطین صف آرایی کرده اند.
هرچه به ساعت 7 غروب نزدیک می شدیم، کارگران تنها یا با خانواده و یا در جمع های چند نفره به میدان جمهوری (هلو) وارد می شدند. آن ها به محض ورود به میدان، با دیواری از نیروی انتظامی مواجه می شدند که تا دندان مسلح بودند.
ما هم خانوادگی ساعت شش و سی دقیقه بعدازظهراز منزل خارج شدیم و راهی میدان هلو شدیم. نیروهایی که منزل ما را تحت نظر داشتند به دنبال ما راه افتادند. آن ها مرتبا" تماس می گرفتند و به مقامات بالاتر خود پیغام می داند که کبوتر از آشیانه پرید و...
هنگامی که ما به میدان امام (برگاراژ) رسیدم با نیروهای نظامی زیادی مواجه شدیم. هر چند ما به طرف میدان جمهوری نزدیک تر می شدیم تجمع نیروهای امنیتی هم زیادتر می شدند. کارگرانی که به همراه خانواده های خود وارد میدان می شدند در گوشه ای از میدان منتظر می ماندند تا همه جمع شوند.
ما به میدان هلو رسیدیم به محض رسیدن ما به میدان، نیروهای امنیتی که تازه به شهر سقز آمده بودند و ما را نمی شناختند، از نیروهای امنیتی بومی می خواستند که ما را به آن ها معرفی کنند. نیروهای بومی که اهل و ساکن سقز هستند با چشمان از حدقه در رفته ما را به نیروهای تازه وارد معرفی می کرند و  آنان هم با اسلحه و باتوم های خود، که به کمرشان بسته بودند ما را تهدید می کردند.
 از سوی دیگر، کارگرانی که در میدان حضور داشتند بدون اعتنا به نیروهای انتظامی  و لباس شخصی به هم دیگر تبریک می گفتند و با خنده و شوخی با همدیگر گفتگو می کردند. به این ترتیب، در میدان جمهوری( هلو) سقز، دو نیرو در مقابل همدیگر ایستاده و هرکدام منتظر یک جرقه بودند: از یک سو، مشتی نیروی انتظامی و لباس شخصی که با تمام تجهیزات نظامی و آدم کشی ایستاده بودند که هر لحظه آماده دستور فرماندهانشان بودند تا به سوی ما کارگران شلیک کنند؛ و در سوی دیگر، صدها نفر کارگر و خانواده آن ها و محرومان جامعه، محکم و استوار ایستاده بودند که جز شیرینی و شکلات هیچ گونه امکاناتی برای مقابله با این نیروی عظیم تا دندان مسلح که در مقابل آنان صف آرایی کرده بودند در اختیار نداشتند.
بلی امروز روز جهانی کارگر، میدان هلوی سقز، شاهد صف آرایی صدها نفر از نیروهای حافظ سرمایه و کارفرمایان در مقابل نیروی کار و رنج بودند که هر لحظه آماده بودند تا از منافع طبقاتی خود دفاع کنند.
نیروی کار با لبخند و با شادباش گفتن به هم طبقه های خود در جلو داروخانه دکتر اسماعیلی تجمع کرده بودند. نیروهای لباس شخصی و انتظامی با نگاه های خشمگین و عبوس و با تیز کردن دندان های خود، به کارگران تذکر می دادند که هر گونه تحرک شان برابر است با مرگ.
این صحنه برای مردم شهر که در ان مسیر در حال عبور بودند قابل تحسین بود که چطور کارگران شهر در مقابل این همه نیرو ایستاده و از روز خود دفاع می کنند. به همین دلیل مردم شهر و جوانان هم از ما حمایت کردند و به ما شاد باش می گفتند.
کارگران شهر در این روز، به فراخوان هم طبقه های خود پاسخ مثبت داده بودند و هر لحظه به تجمع شان اضافه می شد به شکلی که فرمانده نیروهای لباس شخصی، توان دیدن آن لحظه ها را نداشت و به ناچار به طرف جمعی از کارگران آمد که من هم (محمود صالحی) در میان آن دسته از کارگران بودم.
فرمانده نیروی لباس شخصی: آقای صالحی لطفا تجمع نکنید.
برای چی ما که مزاحم کسی نشدیم؟
آقای صالحی لطفا تجمع نکنید.
جناب یعنی چه، ما که جرمی مرتکب نشدیم.
آقای صالحی با من بحث نکنید، لطفا بروید.
ما جایی نمی رویم. ما که این جا ایستاده ایم برای کسی مزاحمت و یا جرمی مرتکب نشدیم.
این بار فرمانده نیروهای لباس شخصی رو به مردمی کرد که همگی نظاره گر این صحبت های مابین من و او بودند.
فرمانده: شما مردم چرا این جا ایستاده اید سریع این محل را ترک کنید و تجمع نکنید. او این جمله را ده ها بار تکرار کرد. اما کسی به صحبت های ایشان گوش نکرد و کارگران محکم بر جایشان ایستاده بودند.
در این اثنا، کارگران تصمیم گرفتند که به شکل راهپیمایی به طرف مسجد جامعه حرکت کنند. همگی کارگران در یک صف منسجم  به طرف سه راه جامعه حرکت کردند و در سه راه جامعه، به مدت 5 دقیقه در مورد اول ماه مه صحبت کردیم و نیروهای لباس شخصی و انتظامی بدون این که دخالت کنند از تجمع کنندگان  فیلم برداری می کردند.
کارگران، به طرف میدان هلو آمدند و ماموران لباس شخصی سیدعلی حسینی را احضار کردند و چند نفر از مامورین ایشان را در محاصره خود گرفتند. از سیدعلی می خواستند که این جا را ترک کند.
سیدعلی هم در جواب می گفت: امروز روز جهانی کارگر است و ما به مناسبت این روز تجمع کردیم و هیچ گونه جرمی هم مرتکب نشدیم تا این محل را ترک کنیم و...
ما هم به طرف آنان رفتیم و سید علی حسینی را از دست آنان گرفتیم و بالاتر از آزمایشگاه مهر تجمع کردیم.
 بعد از 15 دقیقه تجمع در آن محل، به طرف بازار بالا حرکت کردیم و از بازار بالا به طرف خیابان فخر رازی رفتیم و در آن محل ( میدان کارگران ساختمانی) تجمع دیگری برگزار نمودیم. من در این میدان، برای کارگر ساختمانی و مردمی که در آن حضور داشتند سخنانی ایراد کردم.
نیروهای انتظامی و لباس شخصی، همواره ما را تعقیب می کردند و مرتبا" با گوشی های خود به مقامات بالاترشان پیام می داند که کارگران تجمع کرده اند سریع نیرو بفرستید و... تجمع کنندگان به شکل راهپیمایی از راسته بازار اردلان گذشتند و در مقابل سینمای انصاری تجمع کردند. در این جا نیز من یک بار دیگر در مورد روز جهانی کارگر و تهدید نیروهای لباس شخصی و انتظامی برای تجمع کننندگان صحبت کردم.
بعد از 15 دقیقه، تجمع کنندگان به شکل راهپیمایی به طرف میدان هلو برگشتند و این بار در مقابل پاساژ آدمی تجمع نمودند و در این تجمع، شرکت کنندگان با موبایل های خود سرود اول ماه مه که توسط کریم احمدی (کریم قلاگاه) دیکلمه شده بود برای حضار و شرکت کنندگان پخش کردند که مورد استقبال کارگران و مردم حاضر در آن منطقه قرار گرفت.
تجمع کنندگان مراسم روز جهانی کارگر در شهر سقز، بعد از یک و نیم ساعت، یعنی در ساعت 30/8 دقیقه شب با پخش شیرینی و شکلات در میان شور و شوق حاضران به شکل راهپیمایی به طرف میدان امام (برگاراژ) حرکت کردند و در آن نقطه پایان تجمع و راهپیمایی را اعلام نمودند.
 قابل ذکر است که نیروهای لباس شخصی در طول این تجمعات و راهپیمایی مرتبا" با چند دستگاه دربین از ما کارگران فیلم برداری می کردند.
اینجا لازم می بینم که بنده به عنوان یک کارگر که سال ها در محل کار و زیست با شما کارگران سقز زندگی کرده ام از شما عزیزان برای شرکت در مراسم اول ماه مه روز جهانی کارگر تشکر کنم و امیدوارم که در سال های آینده بتوانیم با اتکا به نیروی خود تمام خواست و مطالبات خود را به کارفرمایان و دولت حامی آنان تحمیل کنیم.
به این ترتیب، کارگران سقز عزم خود را جزم کرده بودند که در هر شرایطی، مراسم روز کارگر خود را برگزار کنند. تصمیم بر آن بود که اگر نیروهای انتظامی و لباس شخصی به صفوف کارگران حمله کردند، یک نفر عقب نشینی نکند و با عزم راسخ به برگزاری تجمعات خود ادامه دهند.  به این شکل، مراسم روز جهانی کارگر در میان شدیدترین تدابیر امنیتی در شهر سقز برگزار شد.
محمود صالحی مورخ 17/2/93
(1)

اول ماه مه روز جهانی کارگر گرامی باد

قطعنامه کارگران شهر سقز به تاریخ اول ماه مه 2014 برابر با 11/ اردیبهشت 1393

  امسال در حالی به پیشواز اول ماه مه روز جهانی کارگر می رویم، که سرمایه داری جهانی بیش ازپیش دربحران فرو رفته است. دیگر دوران رونق سرمایه سپری شده است و سرمایه بحران زا با بحرانی دائمی دست به گریبان است. سرمایه برای سرپا نگه داشتن تولید ارزش اضافی، بیش ازپیش به ستون و پایه اصلی خویش یعنی به نیروی کار هجوم می برد، سطح معیشت کارگران را پایین می آورد وآنان را دسته دسته اخراج می کند. سلطه رفرمیسم بر جنبش کارگری و نبود تشکل های کارگری نیز زمینه را برای این یورش سرمایه به اردوی کار تسهیل کرده است.
  اما در ایران، وضع از این به مراتب اسفناک تر و فاجعه بارتراست، زیرا سرمایه داری، با اتکا به اهرم های مختلف از جمله فشار بر فعالان کارگری و کارگران آگاه، تحمیل بی حقوقی کامل برتمام کارگران، پایین نگه داشتن دستمزدها و بیکارسازی عظیم، فشار مضاعفی به کارگران تحمیل می کنند. کارگران به واسطه پایین بودن دستمزد وسطح معیشت  به اضافه کاری و در بسیاری از موارد به مشاغل دوم و سوم تن می دهند. در این میان سرمایه داران در مقابل مطالبه امنیت شغلی، کارگران را بی وقفه مورد حمله قرار می دهند.
با توجه به وضعیت کنونی کارگران در ایران، ما شعار محوری مراسم اول ماه مه امسال را به جهت اهمیت آن برای زندگی و معیشت کارگران « مبارزه سراسری برای افزایش دستمزد، اخراج و بیکارسازی» قرار داده ایم. ما معتقدیم حمله به کارگران و دستگیری آنان به جرم مطالبات خود توسط عوامل سرمایه به هم طبقه ای هایمان آخرین بار نبوده و نخواهد بود. درعین حال، ما کارگران دریافته ایم که مقابله با یورش سرمایه تنها و تنها در سایه سازماندهی سراسری کارگران امکانپذیر است. ما معتقدیم در نبود این سازماندهی است که سرمایه همواره و بی امان ضربات وحشیانه خود را بر پیکر طبقه کارگر فرود می آورد. افزون براین، ما درعین آن که خود را متعهد وملزم می دانیم که درصف مقدم مبارزه برای خواست ها ومطالبات روزمره کارگران قرارگیریم، براین باوریم که رهایی نهایی طبقه کارگر ازسیه روزی ونکبتی که نظام سرمایه داری به طبقه کارگر تحمیل کرده است در گرو مبارزه برای لغو کارمزدی است.  
با توجه به موارد فوق ما کارگران خواسته ها و مطالبات خویش را به شرح زیر اعلام می کنیم:
1 - اول ماه مه روز جهانی کارگر، کارگران همراه با خانواده هایشان بتوانند بدون نیاز به کسب مجوز، بدون کنترل ومزاحمت پلیس این روز را براساس سنت های جهانی آن برگزار کنند.
2 - بحران سرمایه داری به یکی از حادترین مراحل خود رسیده است، کارخانه های دولتی یکی پس از دیگری به بخش خصوصی فروخته می شود و کارگران را دسته دسته تحت عنوان بازخرید و یا با استناد به بند ح از ماده 21 قانون کاردر واقع اخراج می کنند، به طوری که اکنون اخراج و بیکاری به عاملی خانمان سوز برای زندگی کارگران تبدیل شده است. ما کارگران را فرا می خوانیم که فریب وجوهی که تحت عنوان حق سنوات داده می شود را نخورند و با مقاومت متحدانه در برابر اخراج خواستار اشتغال دائم و امنیت شغلی شوند.   
3 -  ما کارگران خواهان لغو فوری کلیه قوانین و مصوبات ضد کارگری موجود از جمله قراردادهای موقت کار، قرارداد یک سویه، قرارداد اجباری که این روزها توسط شرکتهای پیمانکارمنعقد می گردد.
4 - در نبود تشکلهای خود ساخته کارگری دستمزد بر اساس واقعیت های موجود یک زندگی امروزی  تعیین نمی شود، ما خواهان تعیین دستمزد بر مبنای یک زندگی امروزی برابر با تورم موجود و لغو بخشنامه شورای عالی کار در مورد حداقل دستمزد تعیین شده  سال 1393 هستیم.  
5 -  حقوق معوقه کارگران باید یکجا وفوری همراه با خسارت آن پرداخت گردد. دولت و مجریان قانون حق ندارند حقوق معوقه کارگران را به اقساط تبدیل کنند. ما خواستار بازداشت کارفرمایان خاطی تا وصول حقوق های معوقه کارگران هستیم.  
6 -  ما کارگران خواهان کاهش ساعات کار برای تامین اوقات فراغت درقالب دوروز تعطیل متوالی درهفته هستیم.
7 -  بیمه بیکاری از دستاوردهای مبارزات پیشین کارگران جهان است. ما خواهان برخورد مناسب با شأن و منزلت انسانی با بیکاران و بیمه بیکاری مکفی و متناسب با سطح زندگی امروزی به کلیه افراد بیکار از جمله زنان و مردان تا زمان ارائه کار مناسب از سوی دولت هستیم و صندوق بیمه بیکاری موظف است به کارگرانی که بیمه بیکاری دریافت می کنند، عیدی پرداخت نماید. 
8 - کارگران بیکار در بی حقوقی مطلق به سر می برند، بسیاری از آنان در معرض فروپاشی خانواده هایشان قرار دارند، بارها شاهد کشته شدن فرزندان به دست کارگران بیکار بوده ایم، بارها شاهد فحشا و تن فروشی زنان و دختران از بین همین کارگران بیکار بوده ایم، در نبود کار، کارگران بیکار مورد انواع سوء استفاده ها قرار می گیرند. آنان به حمایت هم طبقه ایهای شاغل شان نیاز دارند. ما کارگران شاغل را به حمایت از همکاران بیکارشان فرا می خوانیم. ما خواهان ممنوعیت اخراج ها و بازگشت فوری کارگران بیکار بر سر کارشان هستیم.
  9 -  کارگران بازنشسته به لحاظ سطح زندگی و معیشت در وضعیت مشتقت بار و رقت انگیزی به سر می برند. زندگی کارگران بازنشسته به هیچ وجه در شأن زندگی انسان امروزی نیست. ما خواهان تأمین زندگی کارگران بازنشسته و خانواده هایشان هستیم. به طوری که کارگران بازنشسته به واسطه نازل بودن سطح معیشت بعد از عمری کار مجبور به اشتغال مجدد نباشند.   
10 -  کودکان در کارگاه های نمور و زیرزمینی ودرخیابان ها به عنوان ارزان ترین کارگران به کار گرفته می شوند، دولت موظف است تا به خانواده های که نان آور آنان کودکان هستند حقوق و مزایا شایسته یک زندگی امروزی فارغ از تعلقات خانوادگی پرداخت نماید و کودکان باید با هزینه دولت مشغول به تحصیل شوند.    
11 -  زنان کارگر در مقایسه با مردان از حقوق و مزایا و فرصت های شغلی کمتری برخوردارند. ما خواهان رفع تبعیض از زنان و برخورداری آنان از دستمزد و مزایای برابر در ازای کار برابر با مردان وهمچنین خواهان لغو آپارتاید جنسی وبرابری کامل حقوق زنان با مردان درتمام عرصه های زندگی اجتماعی هستیم. زن، همسر یا مادر بودن نباید مانع اشتغال و یا ارتقای شغلی زنان باشد. شرایط کاری زنان باید به گونه ای باشد که امکان تلفیق مسئولیت مراقبت از فرزندان را با کار در بیرون از خانه فراهم کند. ما خواهان قوانین حمایتی برای اشتغال و نیز امنیت و ارتقای شغلی زنان در محیط کار و تمام عرصه های زندگی هستیم.  
12 -  مبارزات متحدانه معلمان اخیراً شکل گسترده و نوینی به خود گرفته است. ما معتقدیم معلمان فقط در سایه ایجاد تشکل های خود ساخته سراسری می توانند به خواسته های خویش دست یابند.
13 –  صدورحکم شلاق از طرف قوه قضائیه برای یک معلم، صدور حکم شلاق برای یک جامعه است، ما کارگران ضمن محکوم کردن این جنایت، هیچ وقت آن را فراموش نخواهیم کرد.
14 -  کارگران در سراسر جهان، بدون تبعیض و برتری نژادی و هرگونه حس ناسیونالیستی حق کار و زندگی دارند. ما خواهان تأمین حقوق سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کارگران مهاجر در سراسر جهان می باشیم.  
15 - ما کارگران خواهان آزادی ایجاد تشکل های کارگری، آزادی اعتصاب، تجمع و راه پیمایی، آزادی بی قید و شرط سیاسی، آزادی مطبوعات و آزادی کلیه زندانیان سیاسی و کارگران زندانی هستیم.
16 – ما کارگران، حمله به بند  زندانیان سیاسی که هر چند  هفته  یک بار توسط نیروهای امنیتی صورت می گیرد بخصوص بند 350 زندان اوین را محکوم می کنیم و خواستار محاکمه کلیه مسئولین مربوطه هستیم.   
17 -   جنگ که شامل پدیده هایی چون ترور، قتل عام و کشتار است، ابزار سرمایه داری جهانی برای تجدید تقسیم جهان و یکی از اهرمهای فشار دولت های قدرت مند سرمایه داری علیه مردم تحت ستم است. ما کارگران ضمن ابراز همدردی با ملت های جنگ زده در منطقه از جمله سوریه هر گونه جنگ  را محکوم می کنیم .  
18 -   مبارزه طبقه کارگر علیه سرمایه داری مبارزه ای جهانی است. ما کارگران ضمن حمایت از مبارزات کارگران کشورهای مختلف، کارگران جهان را برای ایجاد انترناسیونال کارگری فرا می خوانیم.
این قطعنامه با یک مقدمه و 18 بند در تاریخ 6/2/93 با حضور جمعی از کارگران شهر سقز تدوین و مصوب شد.
ما تدوین کنندگان این قطعنامه، از تمام کارگران سقز و حومه از جمله کارگران شهرک صنعتی قهرآباد، کارگران بیمارستان، کارگران شهرداری، کارگران خباز، کارگران سطح شهر می خواهیم که در مراسم های دولتی شرکت نکنند و به هر شکل ممکن مراسم روز جهانی کارگر را برگزار کنند و از این قطعنامه که خواست و مطالبات ما کارگران است استفاده کنند.






حمله به مراسم کارگران در اول ماه مه ممنوع!

در اول ماه مه روز جهانی کارگر، کارگران ایران هم چون کارگران جهان در این روز می خواستند روز جهانی خود را گرامی بدارند.
اما طبق روال هر سال مراسم های کارگران ایران مورد حمله لباس شخصی ها و نیروی انتظامی قرار گرفت و ده ها کارگر به اتهام پخش شیرینی و شاد باش گفتن به هم طبقه های خود در این روز،  مورد ضرب و شتم  قرار گرفتند و یا تعداد زیادی از کارگران را بازداشت و روانه زندان کردند.
بعد از پایان ١١ اردیبهشت کلیه کارگران دستگیر شده از زندان آزاد شدند. ولی چند نفر از کارگران دستگیر شده از جمله جعفر عظیم زاده و جمیل محمدی همچنان در بازداشتگاه نگهداری می شوند، طبق اطلاعات به دست آمده برای این عزیزان قرار وثیقه صادر کردند و هنوز در زندان بسر می برند.
همچنان که کارگران ایران اطلاع  دارند، چند نفر دیگر از جمله کورش بخشنده سخنگوی "کمیته دفاع از کارگران دستگیر شده مهاباد" با قرار وثیقه آزاد شده که در طول چند روز گذشته چند بار ایشان را به دادگاه احضار و هنوز پرونده او مفتوح می باشد.

کمیته دفاع از کارگران دستگیرشده مهاباد ضمن محکوم کردن حمله به مراسم های کارگران ایران در اول ماه مه روز جهانی کارگر، خواستار آزادی بی قید و شرط تمام کارگران زندانی بخصوص کورش بخشنده و مقدومه کردن پرونده های تنظیم شده و خود درآورده اداره اطلاعات علیه این فعالان می باشد.

 شماره تماس با سخنگوی کمیته دفاع از فعالین کارگری مهاباد، کوروش بخشنده:

09379960747



شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۳ ه‍.ش.

اول ماه مه روز جهانی کارگر گرامی باد

اول ماه مه روز جهانی کارگر گرامی باد

قطعنامه کارگران شهر سقز به تاریخ اول ماه مه 2014 برابر با 11/ اردیبهشت 1393

  امسال در حالی به پیشواز اول ماه مه روز جهانی کارگر می رویم، که سرمایه داری جهانی بیش ازپیش دربحران فرو رفته است. دیگر دوران رونق سرمایه سپری شده است و سرمایه بحران زا با بحرانی دائمی دست به گریبان است. سرمایه برای سرپا نگه داشتن تولید ارزش اضافی، بیش ازپیش به ستون و پایه اصلی خویش یعنی به نیروی کار هجوم می برد، سطح معیشت کارگران را پایین می آورد وآنان را دسته دسته اخراج می کند. سلطه رفرمیسم بر جنبش کارگری و نبود تشکل های کارگری نیز زمینه را برای این یورش سرمایه به اردوی کار تسهیل کرده است.
  اما در ایران، وضع از این به مراتب اسفناک تر و فاجعه بارتراست، زیرا سرمایه داری، با اتکا به اهرم های مختلف از جمله فشار بر فعالان کارگری و کارگران آگاه، تحمیل بی حقوقی کامل برتمام کارگران، پایین نگه داشتن دستمزدها و بیکارسازی عظیم، فشار مضاعفی به کارگران تحمیل می کنند. کارگران به واسطه پایین بودن دستمزد وسطح معیشت  به اضافه کاری و در بسیاری از موارد به مشاغل دوم و سوم تن می دهند. در این میان سرمایه داران در مقابل مطالبه امنیت شغلی، کارگران را بی وقفه مورد حمله قرار می دهند.
با توجه به وضعیت کنونی کارگران در ایران، ما شعار محوری مراسم اول ماه مه امسال را به جهت اهمیت آن برای زندگی و معیشت کارگران « مبارزه سراسری برای افزایش دستمزد، اخراج و بیکارسازی» قرار داده ایم. ما معتقدیم حمله به کارگران و دستگیری آنان به جرم مطالبات خود توسط عوامل سرمایه به هم طبقه ای هایمان آخرین بار نبوده و نخواهد بود. درعین حال، ما کارگران دریافته ایم که مقابله با یورش سرمایه تنها و تنها در سایه سازماندهی سراسری کارگران امکانپذیر است. ما معتقدیم در نبود این سازماندهی است که سرمایه همواره و بی امان ضربات وحشیانه خود را بر پیکر طبقه کارگر فرود می آورد. افزون براین، ما درعین آن که خود را متعهد وملزم می دانیم که درصف مقدم مبارزه برای خواست ها ومطالبات روزمره کارگران قرارگیریم، براین باوریم که رهایی نهایی طبقه کارگر ازسیه روزی ونکبتی که نظام سرمایه داری به طبقه کارگر تحمیل کرده است در گرو مبارزه برای لغو کارمزدی است.  
با توجه به موارد فوق ما کارگران خواسته ها و مطالبات خویش را به شرح زیر اعلام می کنیم:
1 - اول ماه مه روز جهانی کارگر، کارگران همراه با خانواده هایشان بتوانند بدون نیاز به کسب مجوز، بدون کنترل ومزاحمت پلیس این روز را براساس سنت های جهانی آن برگزار کنند.
2 - بحران سرمایه داری به یکی از حادترین مراحل خود رسیده است، کارخانه های دولتی یکی پس از دیگری به بخش خصوصی فروخته می شود و کارگران را دسته دسته تحت عنوان بازخرید و یا با استناد به بند ح از ماده 21 قانون کاردر واقع اخراج می کنند، به طوری که اکنون اخراج و بیکاری به عاملی خانمان سوز برای زندگی کارگران تبدیل شده است. ما کارگران را فرا می خوانیم که فریب وجوهی که تحت عنوان حق سنوات داده می شود را نخورند و با مقاومت متحدانه در برابر اخراج خواستار اشتغال دائم و امنیت شغلی شوند.   
3 -  ما کارگران خواهان لغو فوری کلیه قوانین و مصوبات ضد کارگری موجود از جمله قراردادهای موقت کار، قرارداد یک سویه، قرارداد اجباری که این روزها توسط شرکتهای پیمانکارمنعقد می گردد.
4 - در نبود تشکلهای خود ساخته کارگری دستمزد بر اساس واقعیت های موجود یک زندگی امروزی  تعیین نمی شود، ما خواهان تعیین دستمزد بر مبنای یک زندگی امروزی برابر با تورم موجود و لغو بخشنامه شورای عالی کار در مورد حداقل دستمزد تعیین شده  سال 1393 هستیم.  
5 -  حقوق معوقه کارگران باید یکجا وفوری همراه با خسارت آن پرداخت گردد. دولت و مجریان قانون حق ندارند حقوق معوقه کارگران را به اقساط تبدیل کنند. ما خواستار بازداشت کارفرمایان خاطی تا وصول حقوق های معوقه کارگران هستیم.  
6 -  ما کارگران خواهان کاهش ساعات کار برای تامین اوقات فراغت درقالب دوروز تعطیل متوالی درهفته هستیم.
7 -  بیمه بیکاری از دستاوردهای مبارزات پیشین کارگران جهان است. ما خواهان برخورد مناسب با شأن و منزلت انسانی با بیکاران و بیمه بیکاری مکفی و متناسب با سطح زندگی امروزی به کلیه افراد بیکار از جمله زنان و مردان تا زمان ارائه کار مناسب از سوی دولت هستیم و صندوق بیمه بیکاری موظف است به کارگرانی که بیمه بیکاری دریافت می کنند، عیدی پرداخت نماید. 
8 - کارگران بیکار در بی حقوقی مطلق به سر می برند، بسیاری از آنان در معرض فروپاشی خانواده هایشان قرار دارند، بارها شاهد کشته شدن فرزندان به دست کارگران بیکار بوده ایم، بارها شاهد فحشا و تن فروشی زنان و دختران از بین همین کارگران بیکار بوده ایم، در نبود کار، کارگران بیکار مورد انواع سوء استفاده ها قرار می گیرند. آنان به حمایت هم طبقه ایهای شاغل شان نیاز دارند. ما کارگران شاغل را به حمایت از همکاران بیکارشان فرا می خوانیم. ما خواهان ممنوعیت اخراج ها و بازگشت فوری کارگران بیکار بر سر کارشان هستیم.
  9 -  کارگران بازنشسته به لحاظ سطح زندگی و معیشت در وضعیت مشتقت بار و رقت انگیزی به سر می برند. زندگی کارگران بازنشسته به هیچ وجه در شأن زندگی انسان امروزی نیست. ما خواهان تأمین زندگی کارگران بازنشسته و خانواده هایشان هستیم. به طوری که کارگران بازنشسته به واسطه نازل بودن سطح معیشت بعد از عمری کار مجبور به اشتغال مجدد نباشند.   
10 -  کودکان در کارگاه های نمور و زیرزمینی ودرخیابان ها به عنوان ارزان ترین کارگران به کار گرفته می شوند، دولت موظف است تا به خانواده های که نان آور آنان کودکان هستند حقوق و مزایا شایسته یک زندگی امروزی فارغ از تعلقات خانوادگی پرداخت نماید و کودکان باید با هزینه دولت مشغول به تحصیل شوند.     
11 -  زنان کارگر در مقایسه با مردان از حقوق و مزایا و فرصت های شغلی کمتری برخوردارند. ما خواهان رفع تبعیض از زنان و برخورداری آنان از دستمزد و مزایای برابر در ازای کار برابر با مردان وهمچنین خواهان لغو آپارتاید جنسی وبرابری کامل حقوق زنان با مردان درتمام عرصه های زندگی اجتماعی هستیم. زن، همسر یا مادر بودن نباید مانع اشتغال و یا ارتقای شغلی زنان باشد. شرایط کاری زنان باید به گونه ای باشد که امکان تلفیق مسئولیت مراقبت از فرزندان را با کار در بیرون از خانه فراهم کند. ما خواهان قوانین حمایتی برای اشتغال و نیز امنیت و ارتقای شغلی زنان در محیط کار و تمام عرصه های زندگی هستیم.  
12 -  مبارزات متحدانه معلمان اخیراً شکل گسترده و نوینی به خود گرفته است. ما معتقدیم معلمان فقط در سایه ایجاد تشکل های خود ساخته سراسری می توانند به خواسته های خویش دست یابند.
13 –  صدورحکم شلاق از طرف قوه قضائیه برای یک معلم، صدور حکم شلاق برای یک جامعه است، ما کارگران ضمن محکوم کردن این جنایت، هیچ وقت آن را فراموش نخواهیم کرد.
14 -  کارگران در سراسر جهان، بدون تبعیض و برتری نژادی و هرگونه حس ناسیونالیستی حق کار و زندگی دارند. ما خواهان تأمین حقوق سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کارگران مهاجر در سراسر جهان می باشیم.  
15 - ما کارگران خواهان آزادی ایجاد تشکل های کارگری، آزادی اعتصاب، تجمع و راه پیمایی، آزادی بی قید و شرط سیاسی، آزادی مطبوعات و آزادی کلیه زندانیان سیاسی و کارگران زندانی هستیم.
16 – ما کارگران، حمله به بند  زندانیان سیاسی که هر چند  هفته  یک بار توسط نیروهای امنیتی صورت می گیرد بخصوص بند 350 زندان اوین را محکوم می کنیم و خواستار محاکمه کلیه مسئولین مربوطه هستیم.   
17 -   جنگ که شامل پدیده هایی چون ترور، قتل عام و کشتار است، ابزار سرمایه داری جهانی برای تجدید تقسیم جهان و یکی از اهرمهای فشار دولت های قدرت مند سرمایه داری علیه مردم تحت ستم است. ما کارگران ضمن ابراز همدردی با ملت های جنگ زده در منطقه از جمله سوریه هر گونه جنگ  را محکوم می کنیم .  
18 -   مبارزه طبقه کارگر علیه سرمایه داری مبارزه ای جهانی است. ما کارگران ضمن حمایت از مبارزات کارگران کشورهای مختلف، کارگران جهان را برای ایجاد انترناسیونال کارگری فرا می خوانیم.
این قطعنامه با یک مقدمه و 18 بند در تاریخ 6/2/93 با حضور جمعی از کارگران شهر سقز تدوین و مصوب شد.
ما تدوین کنندگان این قطعنامه، از تمام کارگران سقز و حومه از جمله کارگران شهرک صنعتی قهرآباد، کارگران بیمارستان، کارگران شهرداری، کارگران خباز، کارگران سطح شهر می خواهیم که در مراسم های دولتی شرکت نکنند و به هر شکل ممکن مراسم روز جهانی کارگر را برگزار کنند و از این قطعنامه که خواست و مطالبات ما کارگران است استفاده کنند.
 


یکشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۳ ه‍.ش.

اطلاعیه شماره ١٦ کمیته دفاع از کارگران دستگیر شده مهاباد - (آزادی پدرام نصراللهی - ضرب و شتم زندانیان سیاسی)


پدرام نصراللهی، فعال کارگری و عضو کمیته هماهنگی پس از تحمل ١٩ ماه حبس، سرانجام روز شنبه ٣٠ام فروردین ماه از زندان مرکزی شهر سنندج آزاد شد. آزادی پدرام نصراللهی، این کارگر پیشرو و نام آشنای جنبش طبقه کارگر، با استقبال گرم و پر شور مردم سنندج مواجه شد.مردم با کف زدن‌های ممتد و حلقه‌های گل از مبارزات، جسارت و مقاومت‌های خستگی ناپذیر این فعال خوشنام جنبش کارگران و ستمدیگان قدردانی کردند.


پدرام نصراللهی به جرم دفاع از کارگران، بارها دستگیر و زندانی شده است اما هیچ وقت تسلیم بی عدالتی نشده و هر بار با قامتی افراشته، استوارتر به مبارزات جنبش طبقه کارگر خدمت کرده است. زندان و ضربات عاطفی و روحی نتوانسته عزم و اراده راسخ پدرام را سست و خدشه‌دار کند.

ما اعضای "کمیته دفاع از کارگران دستگیرشده مهاباد" به "پدرام نصراللهی" ها و همه کسانی‌که در راه رهایی طبقه کارگر مبارزه کرده و می کنند، افتخار می کنیم و آزادی پدرام را صمیمانه به خانواده او و جنبش طبقه کارگر، تبریک می‌گوییم.



ما تاکید می‌کنیم که جنگیدن برای آزادی ، برابری و عدالت اجتماعی در مناسبات سرمایه داری با زندان و شکنجه روبروست. وقتی که سرمایه حکمرانی می‌کند و برای استقرار و ادامه حاکمیتش ناگزیر قانون وضع می‌کند، طبیعی است که تلاش می‌کند تا صدای هر گونه اعتراضی را در نطفه خفه کند. سرمایه‌داران برای ادامه حیات خود پذیرای هیچ گونه حرکت اعتراضی نیستند. حتی زندانیان سیاسی که در چنگال این حاکمان سرمایه گرفتار آمده‌اند، خواب را از چشم سرمایه‌داران و محافظان تا دندان مسلحشان گرفته‌اند. هر گونه حرکت و صدای اعتراضی کارگران و مردم آزادیخواه، به صورت متشکل و یکپارچه، حاکمان سرمایه را به وحشت می‌اندازد. ضرب و شتم زندانیان سیاسی در زندان اوین بیانگر این واقعیت است .

مقاومت زندانیان سیاسی در گوهر دشت و اوین ستودنی است و باید مورد بیشترین حمایت‌ها و پشتیبانی‌ها قرار گیرد. مقاومت زندنیان سیاسی در مقابل حاکمان سرمایه، یکبار دیگر این واقعیت را اثبات کرد که هر گونه حرکت و پیشروی به نفع جنبش ستمدیگان، مستلزم ایجاد تشکل و مبارزات متحد و یکپارچه است.


 شماره تماس با سخنگوی کمیته دفاع از فعالین کارگری مهاباد، کوروش بخشنده:

09379960747


http://komitedefaa.blogspot.com

دوشنبه 1 اردیبهشت 1393

چهارشنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۳ ه‍.ش.

اطلاعیه شماره ١٥ کمیته دفاع از کارگران دستگیر شده مهاباد- پیام تبریک محمد مولانایی، واحد سیده و یوسف آب‌خرابات به مناسبت اول مه

پیش به سوی اول ماه مه گسترده

 پیام تبریک کارگران دستگیر شده مهاباد به مناسبت اول ماه مه

کارگران زحمتکشان اول ماه مه در راه است؛
اول ماه مه روز جهانی کارگر، روز هبستگی طبقه کارگر علیه نظم سرمایه داری است. در این روز کارگران در یک صف به خیابانها خواهند آمد، تا علیه نظام سرمایه داری اعلام جنگ کنند. کارگران در این روز خواست و مطالبات خود را از طریق قطعنامه های مصوب شده به نظام سرمایه داری و حامیان آنان اعلام می کنند.

در سال 1886 میلادی کارگران امریکا در شهر  شیکاگو مورد حمله نیروهای دولتی قرار گرفتند. تعداد زیادی از کارگران کشته و زخمی شدند و رهبران اتحادیه های کارگری را دستگیر و محاکمه کردند. 3 سال بعد، روز جهانی کارگر در انترناسيونال دوم، یعنی روز اول ماه مه، از جانب اين سازمان بين المللی کارگران، به روز جهانی کارگر تبديل شد و در سال ۱۸۹۰ به صورت گسترده ای در اغلب کشورهای دنیا، کارگران این مراسم را برگزار کردند. از آن پس کارگران در اکثر کشورهای جهان، در روز اول ماه مه یکپارچه به خیابان‌ها می‌آیند و خواست و مطالبات خود را فریاد می‌زنند.
اما در ایران برگزاری این مراسم جرم است و کسانی که اقدام به برگزاری مراسم روز کارگر کنند با زندان و یا تبعید مواجه هستند. اما کارگران ایران هم چون کارگران جهان هیچ وقت مرعوب حاکمان نشده و به اشکال مختلف این روز را گرامی داشته و می دارند.

کارگران، تشکل های کارگری؛
امروز در شرایطی به پیشواز اول ماه مه روز جهانی کارگر می رویم که نظام سرمایه داری ایران با استثمار بیشتر کارگران می خواهد سیاست نئولیبرالی خود را بر بستر سرکوب بیشتر جنبش طبقه کارگر و نرمش در مقابل دولت‌های سرمایه‌داری، دنبال کند.
بخشنامه‌های شورای عالی کار به وضوح نشان می‌دهد که با مصوب کردن دستمزد های به مراتب زیر خط فقر، سیاستی جز استثمار بیشتر نیروی کار برای برون رفت از منجلاب و بحران اقتصادی که خود بانی آن هستند، را تعقیب نمی‌کند آنها به سرمایه‌داران داخلی و خارجی چراغ سبز نشان می دهند و با این مصوبات آنان را دعوت می‌کنند که سرمایه‌گذاری کنند و با سرکوب خشن نشان داده‌اند که حافظان خوبی برای سرمایه هستند.
ما کارگران ایران در مقابل این بی حقوقی سکوت نخواهیم کرد  و با هر شکل ممکن اعتراض خودمان را به اذهان عمومی می رسانیم.

کارگران؛
در اول ماه مه روز جهانی کارگر، باید همراه با خانواده های خود در صف های فشرده به خیابان بیاییم و مطالبات خود را مطرح و برای تحمیل آن‌ها به سرمایه‌داران تلاش و مبارزه کنیم. به طور قطع خواست افزایش دستمزد و آزادی زندانیان سیاسی و کارگران زندانی سرلوحه خواست و مطالبات صنفی و سیاسی کارگران است.
کارگران؛ قدرت ما در تشکل ماست و با اتکا به قدرت تشکل‌‌هایمان می‌توان هر خواست و مطالباتی ولو صنفی یا سیاسی را به سرمایه‌داران تحمیل کرد.

 اول ماه مه را به همه کارگران و اقشار ستمدیده جامعه تبریک می‌گوییم. 


محمد مولانایی، واحد سیده و یوسف آب خرابات 26/1/93 زندان مرکزی مهاباد


شماره تماس با سخنگوی کمیته دفاع از فعالین کارگری مهاباد، کوروش بخشنده
09379960747